kersenronde

Placeholder image

 

Kersenronde
MierloPlaceholder image

De Historie van de Kersenronde Mierlo

Met alle verslagen & uitslagen, en alle winnaars uit de geschiedenis van de Kersenronde Mierlo.

Placeholder image
Winnaar
of
2012

De Historie van de Kersenronde Mierlo wordt u aangeboden door,

Met medewerking van, FOTOKOOS.

KERSENRONDE (16 juni).1979

Solo van 10 km levert JANNUS SLENDEBROEK eerste klassieke zege

Jannus Slendebroek baarde twee jaar geleden opzien door vooral in de juniorenklassiekers goede uitslagen te maken. De kleine, geblokte Drent werd een grote toekomst voorspeld. Hij zou een van de aanvoerders van de nieuwe lichting worden, zo werd overal in de diverse kranten en tijdschriften geschreven.
Jan Gisbers, een neus voor nieuw talent, was er snel bij en lijfde de noorderling in bij de paarse equipe van Jan van Erp.
Jannes Slendebroek maakte zijn verwachtingen tot op heden echter nog niet waar.
Diverse oorzaken warden daarvoor gezocht en aangevoerd, maar wat er precies bij de jonge renner scheelde is men nooit te weten gekomen.
Dit seizoen begon hij vol elan en behoorde tot de matchmakers in de Ster van Zwolle die hij als negende besloot. Toen was het weer zeer stil rondom de eens zo succesvolle junior. „Ik heb griep gehad en daarna constateerde de dokter bloedarmoede," vertelde hij zaterdagmiddag in Mierlo, tussen Eindhoven en Helmond, toen hij als winnaar van de Kersenronde, de generale repetitie op het nationaal kampioenschap, werd gehuldigd.
Want plotseling was Jannes Slendebroek er wel. Enkele weken geleden had hij al een staaltje van zijn stijgende vorm weggegeven, toen hij in een plaats onder Brussel een semi-klassieker over honderdvijftig kilometer op zijn naam bracht. Zaterdag wachtte hij tot tien kilometer voor het einde om definitief toe te slaan. Toen maakte hij zich, goed gesteund door zijn ploeggenoten Piet van Leeuwen en Adrie van de Poel, los uit een kopgroep van aeht renners die even voordien, op twintig kilometer van het einde, was ontstaan.
In het resterende gedeelte liep hij nog 45 seconden van zijn gezellen weg en dat wil op zo'n korte afstand toch wel wat zeggen. Slendebroek is nog maar 20 jaar, in april pas geworden, en heeft natuurlijk nog alle beschikbare krediet. Misschien dat zo'n klassieke zege juist de drijfveer is die hij nodig heeft om zich nu definitief op het voorplan te nestelen.
Jan van Erp, de directeur sportief van het paarse squadra, was bijzonder blij met het succes. “Eindelijk," zei Jan. „Het is nog maar onze derde klassieke overwinning van dit seizoen. Dat is in andere jaren wel anders geweest." John Broers won de Ronde van Zuid-Holland en Frank Moons de Omloop van de Baronie. Daarna niets meer.
Jan van Erp weet echter dat hij over een bijzonder jonge ploeg in opbouw beschikt. De vruchten moeten in de komende jaren worden geoogst. Jan Gisbers en Cas Vulders, de beide leiders, zullen wel zorgen dat ze eerst met goede moet gevoed worden.
Dat de ploeg van Jan van Erp op de zege gebrand was bleek wel uit het feit dat er steevast enkele paarsen in de voorste gelederen van hat peloton te vinden waren en dat er geen enkele ontsnapping plaatsvond of er was wel een renner uit deze ploeg bij betrokken. Met Jannus Slendebroek won uiteindelijk de renner die het meeste recht op de overwinning kon laten gelden, want hij zat van de eerste tot de laatste kilometer helemaal vooraan.
De 24e uitgave van de Kersenronde, ook dit jaar op voortreffelijke wijze door de plaatselijke wielerclub De Kersenlanders georganiseerd, begon met honderdenacht renners.
Nog voordat wedstrijdleider Jan Klip de vlag omlaag liet gaan, de eerste kilometers gingen geneutraliseerd ander de wielen door, stond Adrie van de Poel met een tube zonder lucht langs de kant. Snel werd de Westbrabander geholpen en in notime veroverde hij zijn plaats in de kop van het peloton terug.
Theo Hoogervorst, gastrenner bij Bik Sloopwerken, moest wat harder op de pedalen trappen teen hij lek reed en hetzelfde overkwam ook Piet Kessels, die uitkomt voor de clubsponsorploeg Bavaria-Buitenlust-Bowlingcentrum Helmond. De Lieshoutenaar kwam echter ook gemakkelijk op eigen kracht weer bij.
De eerste speldeprikken warden uitgedeeld door Hennie van de Nieuwenhof, de Eindhovenaar van R en B Glas-Rijwielhuis Verhallen, Engelbert van Hoorik van Bavaria en Ben van de Broek van Batavus.
Jannes Slendebroek sprong er het eerst naar toe en even later volgde de rest.
De Elite Meubel renner Peter Steijn moest na reparatie hard fietsen om het verloren gegane terrein te heroveren. Hij werd juist door pech getroffen op een moment dat de snelheidsmeter in de volgwagen over de vijftig kilometer per uur aanwees.
In Someren ging Ad van de Elsakker van Superia enkele honderden meters vooruit rijden en hij werd kort hierna afgelost door de Pony Sport renner Walter Boom uit Vlijmen.
Het waren echter allemaal schermutselingen. De Brit in Batavuskleding Derick Hunt reed twee keer lek, maar ook hij had geen moeite weer bij te komen.
In Someren-Heide, hier waren veertig kilometer gereden, een nieuwe poging deze keer van Wim Gomes van Bleu de Nil, Bart van Est, na een lange afwezigheid weer terug in het peloton, Theo Hogervorst, diens ploeggenoot Postuma, Barry Zoontjens, die deze middag voor zijn vereniging Pijnenburg reed en Bert Wekema, de sterke Batavus coureur uit Peize.
Guus Bierings reed lek maar kwam gemakkelijk pedalerend terug. De leiders namen ongeveer een halve minuut maar werden nog voor de eerste doortocht in Mierlo achterhaald.
In de tweede ronde gebeurde er aanvankelijk weinig. Het tempo bleef hoog maar tot ontsnappingen kwam het niet.
Veertig kilometer lang kon er niets worden genoteerd. Toen, in de omgeving van Someren, zat het spel weer op de wagen. De Fries Greidanus en Gerry van Gaalen van Union, Gijs den Besten van De Wit Snacks, Jannes Slendebroek Jan van van Erp, Marcel van Leeuwen van Amstel, Harry Hoffmans van De Uitkomst, Hoogervorst van Bik, Burmeister van Music Service en opnieuw Gomes van Blue de Nil vormden een sterk negental dat zich snel uit de greep van het kleurige langgerekte peloton losmaakte.
De ontsnapping kreeg nog meer allure toen ook de Pijnenburg renners Roger Sumich en Albert van Bezoyen, Driessen Stoffen-Optilon-renner Hans Plugers, Wim Albersen van R en B Glas-Rijwielhuis Verhallen, Geert Dolfsma van Elite en Croone van Superia zich losmaakten en via een korte achtervolging bij de eersten aansloten.
De voorsprong van de kopgroep groeide snel. In Lierop werd een halve minuut gemeten en bij het ingaan van de derde ronde reden de leiders al ruim vijftig seconden voorop.
Gerry van Gaalen vroeg in deze face van de strijd herhaaldelijk om medische hulp, maar dokter Schattenberg, die de koers aanvankelijk had gevolgd, bleek de karavaan verlaten te hebben. Misschien is het toch goed dat er een bepaling komt dat er tijdens een klassieker permanent medische hulp beschikbaar moet zijn. „Ik had kramp," vertelde de Winssumnaar na afloop. Gelukkig niet zo erg dat ik de koers niet heb kunnen uitrijden.
Na 125 kilometer kwam de reactie. Arie Hassink luidde in de groep de noodklok. Hij nam zijn jonge Amstel ploegmaat Alex Hoogeveen, Peter van der Knoop van Elite, Bert Wekema van Batavus, van der Weide van Music Service en Adrie van de Poel van Jan van Erp mee naar voren en bij kilometer 140 kregen deze renners aansluiting bij de eersten.
Inmiddels waren ook Piet van Leeuwen (van Erp), Tonny Gruyters (Bavaria), Hans de Wilde (R en B), Dieter Kurtzweg, een Duitse gastrenner van Elite, Martien van Rijsbergen, de jonge coureur van Driessen, Bert van de Broek van Batavus, Peter Steijn van Elite en Mark Elshof van Driessen op zoek naar de leiders gegaan en in Lierop passeerde een kopgroep van negenentwintig renners.
Deze groep was echter te groot en toen in het peloton jacht werd gemaakt, kwam het nog voor Mierlo, bij het ingaan van de laatste lus van 28 kilometer, tot een algehele hergroepering.
Nauwelijks was de orde hersteld of Uitkomst renner Roger Lemmens sprong de ruimte in.
Hij kreeg steun van Jack van Hooydonk van Bleu de Nil en van Jannus Slendebroek die opnieuw attent was.
Kort hierna demarreerde Hans de Wilde met Slendebroek, hen van de actiefsten van het veld. Bert Wekema, Piet van Leeuwen, Adrie van de Poel en Theo Hogervorst zagen ook wat in deze poging en sloten zich bij hem aan.
Het bleek de goede ontsnapping te zijn.
Roger Sumich zag het gevaar te laat. Hij sprong nog weg maar moest enkele kilometers verder inzien dat de leiders buiten schot zouden blijven.
De goede verstandhouding bij de eersten bleek toen Adrie van de Poel een aflopende tube kreeg. Zijn medevluchters stonden hem toe honderd meter vooruit te gaan rijden om te kunnen wisselen waardoor weinig terrein verloren ging. De Westbrabander sloot vrijwel direct weer aan.
Het peloton aarzelde. Iedereen keek iedereen aan wie aan de tegenaanval zou beginnen. Hot gevolg was dat de kopgroep steeds verder uit kon lopen en op de Parallelweg van de E3 werd een verschil van anderhalve minuut gemeten.
Tot ongeveer tien kilometer voor het einde bleef het rustig. Toen sprong Piet van Leeuwen recht op de pedalen en nam een honderdtal meter voorsprong, Hans de Wilde herstelde de orde, maar onmiddellijk hierop ging Jannes Slendebroek weg.
Piet van Leeuwen en Adrie van de Poel speelden hun spel zeer goed.
Vooral de Wilde wou zich nog niet bij de meerderheid van Jannes Slendebroek neerleggen en demarreerde onophoudelijik. Steeds kreeg hij echter een van de twee genoemden in zijn wiel, die dan natuurlijk niet overnamen. Dat deprimeerde de juist in Belgie woonachtige Nederlander dermate dat hij op zeker moment maar afzag van verder verweer.
Jannes Slendebroek zat nu op fluweel en reed rechtstreeks naar een fraaie zege. Zijn eerste in een Nederlandse klassieker.
De sprint om de tweede plaats werd gewonnen door Roger Lemmens uit Verhoeven. Hij hield Piet van Leeuwen en Jack van Hooydonk in genoemde volgorde achter zich.
Voor Roger Lemmens en Jack van Hooydonk betekende het tevens dat zij zich op de valreep classificeerden voor het nationaal kampioenschap in Geulle.

BRON: JO DE BRUIJN

Uitslag 1979
1. Jannes Slendebroek, Vries
2. Roger Lemmens, Veldhoven
3. Piet van Leeuwen, Hilvarenbeek
4. Jack van Hooydonk, Wernhout
5. Theo Hogervorst, Pijnacker
6. Bert Wekema, Peize
7. Adrie van de Poel, Hoogerheide
8. Hans de Wilde, Lommel
9. Han Vaanhold, Haaksbergen
10. Th. Huijzen, Kloetinge
11. Roger Sumich, Tilburg
12. Piet Kessels, Helmond
13. N. Hilberink, Den Ham
14. J. van de Weide, Amsterdam
15. P. Bosoh, Gorinchem
16. Wim Albersen, Wierden
17, A. Hoogeveen, Hengelo
18. Klaas Sterk, Oisterwijk
19. Martien van Rijsbergen, Sprundel
20. Theo Tuit, Valkenswaard
21. Dieter Kurtzweg, W.Dlld
22. Henk Boom, Wierden
23. Tony Gruijters, Lieshout
24. S. Greidanus, Wolvega
25. H. Hoffmans, Moergestel
26. Geert Oosterbosch, Eindhoven
27. Hans Plugers, Eindhoven
28. Wim van Oers, Breda
29. R. van IJzendoorn, Tiel
30. Peter Heeren, Sprundel

Ploegenklassement:
1. Jan van Erp
2. Uitkomst-Riejan Sports
3. R en B Glas-Verhallen
4. Batavus
5. Driessen Stoffen-­Optilon

Fly High, Fall Free

Devin Supertramp

Ah, a peaceful balloon ride far above the tranquil desert - NOT. Tie a bungee to that basket and bounce your way across the sky. Make sure your life insurance is up-to-date, and then check out a whole new way to play.

Wint
1979
Placeholder image