kersenronde

Placeholder image

 

Kersenronde
MierloPlaceholder image

De Historie van de Kersenronde Mierlo

Met alle verslagen & uitslagen, en alle winnaars uit de geschiedenis van de Kersenronde Mierlo.

Placeholder image
Winnaar
of
2012

De Historie van de Kersenronde Mierlo wordt u aangeboden door,

Met medewerking van, FOTOKOOS.

KERSENRONDE TE MIERLO – 17 juni.1978

Zeer levendige strijd in 23e Kersenronde van Mierlo
JOHN VERBEKE helpt dolgelukkige Jan Janssen aan eerste klassieke zege

In de permanence van de Kersenronde van Mierlo, cafe Knoops in de Dorpsstraat, was het na afloop van deze klassieker een drukte van belang.
Men kon er zelfs spreken van een reunie van wielermensen, want vele ploegleiders, renners, verzorgers, directeuren sportief en wat nog meer in dit wereldje actief is, was er present.
Men had ook wat te praten onder elkaar. Ten eerste was daar de affaire met Henk Mutsaars, overigens niet aan de start in deze 23e uitgave van de rondrit door een gedeelte van Oostbrabant, en dan natuurlijk het bijzonder levendige verloop van de juist achter de rug liggende klassieker.
Een wedstrijd die ook voor een deel in het teken stond van de laatste kans om zich voor de nationale titelstrijd, zaterdag in Beek, te kwalificeren en die door een aantal renners word aangegrepen als laatste voorbereiding op het kampioenschap.
De Kersenronde van Mierlo kende vele uitblinkers. Toch willen we in deze openingsalinea slechts drie, renners noemen. Die drie zijn de winnaar John Verbeke, de 25 jarige amateur uit IJzendijke, die na het overstappen van Toine van den Bunder naar de betaalde klasse ervoor heeft gezorgd dat deze Zeeuws ­ Vlaamse gemeente toch in het nieuws blijft; verder Frits Pirard die zijn stempel volledig op het wedstrijdverloop heeft gedrukt en die voor zijn inzet slecht werd beloond, omdat de jury hem moest diskwalificeren, daar de Bredanaar onderweg verzorging had aangenomen; de derde man van de dag was ongetwijfeld de jonge 19 jarige plaatselijke renner Frank Moons, die in zijn eerste klassieker meteen een hoofdrol voor zich opeiste.
De meest gelukkige man in de permanence in Mierlo was ongetwijfeld Jan Janssen, ploegleider van de formatie Bas Dekker-Jan Janssen die met John Verbeke zijn eerste klassieke overwinning binnenhaalde. „Het was ook hard nodig," zei Jan direct na afloop, terwijl hij zijn renner hartelijk feliciteerde en daarna door iedereen de hand werd geschud. “We waren het seizoen niet met al te hoge verwachting begonnen, maar op enkele successen reken je toch wel. Die waren er tot op dit moment nog niet uitgekomen," aldus de man van het Putse Molentje.
GASTRENNER
In die overwinning van John Verbeke had ook Frits Pirard een groot aandeel. Vorig jaar werd de Bredanaar winnaar in Mierlo en hij vond het toch wel erg dat zijn ploeg, Amstel Bier, dit jaar niet voor deze klassieker had ingeschreven. Hij vond een uitlaatklep bij Jan Janssen. In onderling overleg met Herman Krott word geregeld dat Frits Pirard als gastrennem in de ploeg Dekker-Janssen mocht starten.
Deze Pirard nu, heeft van de eerste tot de laatste kilometer de koers gecontroleerd. In vrijwel alle ontsnappingspogingen was hij betrokken en toen de slag viel, op nauwelijks 10 km van het einde, was hij opnieuw present. In zijn spoor gingen Toon van der Steen, Frank Moons en John Verbeke mee.
Frits Pirard wilde echter een herhaling van vorig jaar, toen hij alleen aan de finish in Mierlo arriveerde.
Deze keer kwam hij echter bedrogen uit. Toon van der Steen, die na de Ronde van Limburg over een benijdenswaardige vorm beschikt, ging Frits Pirard telkens halen en omdat ook Frank Moons attent was, speciaal op de activiteiten van Frits Pirard, zag deze wel in, dat hij geen succes zou kunnen behalen. Bovendien was er nog iets gebeurd.
Tijdens de wedstrijd, na ongeveer120 km, had Frits Pirard van de jury te horen gekregen dat hij de wedstrijd moest verlaten, tenminste dat hij gedeklasseerd zou worden. Daarom ook dat Frits Pirard op nauwelijks drie kilometer voor het einde aan John Verbeke het sein gaf dat hij zijn kans moest gaan. Goed in de rug gedekt door de West­brabander, die opnieuw bewees tot de beste amateurs van het moment te behoren, kon de Zeeuw in korte tijd 200 meter weglopen.
Een voorsprong die hij niet meer uit handen gaf. De enige die nog tegensputterde was de jonge Frank Moons. Ook hij kan op een zeer goed gereden wedstrijd terugzien.
Frank Moons: ,Ik heb me goed op deze wedstrijd geprepareerd. Onze ploegleider, Jan Gisbers, had me gezegd dat ik de laatste twee weken geen criteria meer mocht rijden. Ik heb wel meegedaan aan de Fleche du Sud in Luxemburg en daar werd ik met een achttiende plaats de best geplaatste Nederlander. Sinds ik in april naar de amateurs overstapte (vorig jaar was Frank Moons o.a. derde in het nationaal kampioenschap bij de junioren JdB), werd ik al twee keer derde en behaalde enkele goede prijzen in Belgie. Vandaag heb ik teveel op Frits Pirard gereden. Hij heeft mij door zijn routine verrast," aldus Frank Moons, die toch geweldig blij was met zijn derde plaats.
AFVALRIT
Zoals gezegd is de Kersenronde een zeer levendige koers geworden. Onmiddellijk nadat de 117 renners, verdeeld over 23 ploegen, op weg waren gegaan, zat het spel al op de wagen. Door het hoge tempo viel er al na enkele kilometers een groot aantal achterblijvers te noteren.
In Someren, na 20 km, ging Rinie van Dijk, de plaatselijke renner, voorop rijden en kort hierna werd hij afgelost door Johan van der Weiden uit Amsterdam. De schermutselingen gingen door. Rugnummers die correspondeerden met de namen van Jan de Nijs, Barend Huveneers, Jan Derksen, Jan van Houwelingen en Frans Francissen, werden door de eminente motorordonnance George van de Ende aan de karavaan doorgegeven.
In de tweede ronde, de Kersenronde wordt verreden over drie omlopen van 51,4 km en een lus van 35 km ging de afvalslag gewoon door.
Steeds meer renners moesten voor het hoge tempo en de toch wel moeilijke zijwind het hoofd buigen.
Tot deze renners behoorde ook Jac van Meer, de revelatie van Olympia's Ronde. De Westbrabander had deze wedstrijd alleen beschouwd als training voor het kampioenschap en toen hij het nodig oordeelde stapte hij af.
Alle uitlooppogingen opsommen zou te ver voeren. Alleen willen we kwijt dat Sumich, een 22-jarige Nieuwzeelander die in Tilburg verblijft, zich zeer actief toonde.
Toen de kruitdamp enigszins was opgetrokken, bleek een groep van 40 eenheden voorop te rijden, terwijl alle anderen kansloos waren en of ver achterop kwamen of al waren afgestapt.
Toch bleven er op dat moment nog 90 km te rijden.
SOLO
Voor Frits Pirard geen afschrikmiddel, want hij ging alleen voorop rijden. Theo de Rooy trachtte de sprong naar de Bredanaar te maken, maar schoot tekort.
Theo de Rooy: „Ik heb geweldig afgezien. Ik had te weinig drinken bij me. Bovendien loop ik momenteel stage in Drenthe en dat betekent de hele dag op kantoor. Daar krijg ik dikke benen van." Frits Pirard bleef tot voorbij Someren - Eind, dat was met nog 60 km voor de wielen, zijn solotocht volhouden.
Toen word hij achterhaald door een groep van 16 renners,t.w. Boom, Jannes Slendebroek, Frank Moons, Tony Gruijters, Toon van der Steen, Herman Snoeijink, John Verbeke, Barend Huveneers, Piet van der Kruijs, Jos Weber, Bas van Lamoen, Hoekstra, Oosterbosch, van de Rakt, Feiken en Hein Senders. Later zouden nog 21 renners aansluiting krijgen.
Voor Gerard Tabak ging het in deze fase van de strijd te hard. Terug in Lierop ontstond er een nieuwe kopgroep van acht renners. John Verbeke was er de aanstichter van en hij kreeg steun van Tony Gruijters, de man van De Uitkomst-Riejan Sport-Gazelle, die het ondanks zijn leeftijd lang niet slecht doet, Ruud van de Rakt, die van majoor Beljaars een zeer goed cijfer kreeg, Toon van der Steen, de rappe noorderling Jan Feiken, Jannus Slendebroek, een van de jonge talenten uit de ploeg van Jan van Erp, en Frank Moons, die er in alle ontsmappingen bij was.
Nadat Frits Pirard met zeven anderen de sprong had gemaakt, kwam het juist voor het ingaan van de laatste lus toch weer tot een hergroepering van 27 renners.
De karavaan had inmiddels Piet van der Kruijs door kramp verloren en ook Theo Gevers uit Heesch, de kampioen van Brabant, zag het allemaal niet meer zo zitten.
Nadat Verstappen en van Hest waren afgevallen, begonnen 24 leiders aan de finale.
Steeds andere renners dienden zich aan, namen in solo of in combinatie met elkaar twee tot driehonderd meter, maar werden dan weer tot de orde geroepen.
Op 10 km van het einde sloeg Frits Pirard echter definitief toe.
Hij behoorde op dat moment in feite niet meer tot het rennersveld. Hem was al gesommeerd af te stappen. Toch bleef hij in koers en ondanks het voortreffelijke werk moet het ons achteraf van het hart dat hij daardoor de strijd op een onheuse manier heeft beinvloed. Dat doet niets af aan de overwinning van John Verbeke.
Hij streed eveneens van het begin tot het einde in de frontlinie en het moet gezegd dat de bloemen terecht kwamen bij een van de renners die er het meeste recht op konden laten gelden

BRON: JO DE BRUIJN

Uitslag 1978
1. John Verbeke, IJzendijke
2. Toon van der Steen, Etten-Leur
3. Frank Moons, Mierlo
4. Barend Huveneers, Amsterdam
5. Ben Libregts, Vlijmen
6. R. Sumich, New-Zeeland
7. Herman Snoeijink, Denekamp
8. P. van der Knoop, Haarlem
9. Bas van Lamoen, Rosmalen
10. J. Feiken, Veendam
11. R. van de Rakt, Breda
12. Tony Gruijters, Lieshout
13. Theo de Rooy, Erica
14. W. van Dongen, Breda
15. Rinie van Dijk, Someren
16. P. Versteeg, Giessenburg
17, Geert Oosterbosch, Eindhoven
18. P, Hoekstra, Dokkum
19. Jannes Slendebroek, Vries
20. Hein Senders, Duizel
21. H. Boom, Markelo
22. A. Visser, Wijlre
23. R. den Boer, Vlaardingen
24. F, Laurijssen, Zundert
25. Gerard Tabak, Veldhoven
26. Nico van Hest, Alphen
27. A. Verstappen, Neerkant
28. Han Vaanhold, Nijverdal
29. Jos Bellemakers, Neerkant
30. T. Jansen, Bladel

Fly High, Fall Free

Devin Supertramp

Ah, a peaceful balloon ride far above the tranquil desert - NOT. Tie a bungee to that basket and bounce your way across the sky. Make sure your life insurance is up-to-date, and then check out a whole new way to play.

Wint
1978
Placeholder image