kersenronde

Placeholder image

 

Kersenronde
MierloPlaceholder image

De Historie van de Kersenronde Mierlo

Met alle verslagen & uitslagen, en alle winnaars uit de geschiedenis van de Kersenronde Mierlo.

Placeholder image
Winnaar
of
2012

De Historie van de Kersenronde Mierlo wordt u aangeboden door,

Met medewerking van, FOTOKOOS.

KERSENRONDE VAN MIERLO.(1977.06.18)

Kersenronde van Mierlo voor Frits Pirard
Ontsnapte op kilometer voorde finish

„Ik weet niet precies of het in de laatste of in de voorlaatste bocht voor de bebouwde kom van Mierlo gebeurde. Ineens was ik weg. Ik keek achterom en zag dat ik een gaatje van ongeveer dertig meter had. Leo van Vliet, mijn ploegmaat bij Amstel, hield de anderen wat af en toen ging er ineens als een flits door me heen: Frits, jongen, je kunt deze Kersenronde zonder pech niet meer verliezen. In de laatste kilometer heb ik alles gegeven wat er te geven was en daardoor hield ik mijn kleine voorsprong tot op de eindstreep.
" Een dolgelukkige Bredanaar, Frits Pirard, deed na afloop van de 22e uitgave van de Kersenronde van Mierlo met plezier het relaas van de laatste fase van deze klassieker. Frits Pirard had op het juiste moment toegeslagen, na vrijwel de gehele dag in de vuurlinie te hebben gestreden.
De anderen, dat waren naast Leo van Vliet, die zoals gezegd geen hand uitstak, alleen een helpende dan wel te verstaan, Piet van der Kruys, de thuisrijder, Bert Oosterbosch, het jonge talent uit Eindhoven en de steeds meer op de voorgrond tredende Jan van Houwelingen uit Heesselt.
Deze laatste mag met Oosterbosch de meest actieve renner van de middag genoemd warden. Herhaaldelijk trachtte hij zijn gezellen in de kopgroep van zestien eenheden te verrassen, maar telkens opnieuw sloot Bert Oosterbosch zich bij hem aan en moesten de Amstel renners, met drie man het sterkst in de eerste groep vertegenwoordigd, alle zeilen bijzetten om erger te voorkomen. Deze rood witte formatie, bestaande uit Frits Pirard, Leo van Vliet en Arie van Houwelingen, kweet zich uitstekend van haar taak en telkens waren de aanvallers er enkele kilometers verder aan voor hun moeite en kon opnieuw worden begonnen.
Voor de zeer strijdlustige Adrie van Houwelingen Jr. eindigde de Kersenronde min of meer dramatisch. Hij zag zich een zekere ereplaats op nauwelijks vijfhonderd meter voor de finishlijn door de neus geboord door een lekke band.
Bert Oosterbosch: “Ik zag het gebeuren. Er was een groot gat in de weg en daar reed Jan pardoes doorheen." Meteen was zijn tube lek. Op een gewone herenfiets kwam hij wat gedesillusioneerd tenslotte als vierenwintigste over de eindstreep. Een slechte beloning voor een van de animators van deze wedstrijd.
De 114 coureurs die om twaalf uur in de Mierlose Dorpsstraat aan het karwei over meer dan 180 kilometer begonnen, kunnen op enkele uitzonderingen na allemaal terugzien op een goed gereden generale repetitie met het oog op het nationaal kampioenschap van aanstaande zaterdag.
Het is een zeer levendige en boeiende wedstrijd geworden, waarin de strijd niet werd geschuwd en waarin een aantal renners uit een schijnbaar verloren positie naar het hoofdfront terugkeerde en in de slotfase duidelijk een woordje meesprak.
De karavaan die in een hoog tempo, de kilometerteller in de volgwagen, op uitstekende wijze bestuurd door de heer Moons, de vader van de junior uit Helmond die een week voordien het brons greep bij de nationale titelstrijd in die categorie, wees als snel zo'n 45-50 km per uur aan, werd al na nauwelijks tien kilometer wakker geschud door een demarrage van de uitstekend marcherende Nico van Hest uit Riel. De renner van Driessen-Optilon ging een honderdtal meters voor de groep uitrijden en hij werd vanaf de Rijksweg E3 bewonderd, toen de renners op de ventweg passeerden.
Cor Tuit uit Valkenswaard was de eerste die voor een lekke band van de fiets moest en omdat er schijnbaar bij het steken van een nieuw wiel iets was misgegaan, moest hij kort hierop ook zijn achtervolging onderbreken. Cor Tuit werd opgewacht door van Elten, zijn ploeggenoot van Bossche Staalbouw, en samen kwamen ze in korte tijd weer bij.
In Someren, vijftien kilometer waren er nog maar gereden, sprong de Geldropse superamateur Jan van Diepen weg. Toon van der Steen, het Soka duiveltje, haalde hem in maar terwijl Michel Jacobs tot tweemaal toe voor een lekke band van de fiets moest, werden de twee durvers door het peloton weer ingerekend.
Het bleef echter onrustig. Frans van Hest, broer van Nico, Theo Tuit, broer van Cor, en de Eindhovenaar Gerard van Hintum sloegen de handen ineen en bouwden een voorsprong van ongeveer 20 seconden op.
Nog voor het ingaan van de tweede ronde, er moesten drie omlopen van 51,4 km en een lus van 28,1 km worden gereden, zat de hele groep weer bij elkaar.
Uit de premiesprint, die bij elke doortocht in Mierlo plaatsvond, ontstond een nieuwe kopgroep. Prinsen, Bert Oosterbosch, Zoontjens, Nieuwdorp, Ton ter Harmsel, Tijsen en Jacobs kwamen voorop, maar een valpartij in die groep verstoorde het ritme.
Alleen Oosterbosch bleef voorop en hij was de springplank voor Piet van der Kruys, Johan van der Velde, opnieuw Nieuwdorp, Peter Iedema en Henk Mutsaars om in de aanval te gaan.
Deze zes kregen vijf kilometer verder gezelschap van van der Steen, Jan van Houwelingen, Theo Gevers, Leo van Vliet, Geert Oosterbosch, de winnaar van vorig jaar Giel van der Sterren, Arie van Houwelingen, Frits Pirard, Jan van Diepen en van Treijen.
Toen na zestig kilometer het verschil tussen de eersten en de groep gemeten werd, bedroeg dit 32 sec. Amstel was in de kopgroep het best vertegenwoordigd. Met drie renners hadden de mannen van Herman Krott in feite de handen naar de eerste plaats in het ploegenklassement uitgestoken.
Bossche Staalbouw (van Houwelingen Jr. en Gevers) en Jan van Erp (Bert Oosterbosch en Henk Mutsaars) hadden twee soldaten in voorste stelling en verder waren er negen ploegen met een renner vooraan gekomen.
De samenwerking bij de eersten was dan ook bijzonder goed. Vooral Frits Pirard deed in deze fuse van de strijd veel kopwerk en de eerste tegenaanval van Akker, Sumich, van Gool, Gommers, van Loon, de Brouwer, van Elten, Tuit, Ter Harmsel en Vixseboxse werd dan ook met brio afgeslagen.
Het verschil word steeds groter en toen na 105 km, juist na het ingaan van de derde en laatste grote ronde, 2 min. 10 sec. voorsprong werd geregistreerd, geloofde niemand in de karavaan er nog in dat er renners vanuit de groep vooraan zouden komen.
De kopgroep was echter te groot. Het overnemen verliep niet meer zo feilloos als bij het begin van de ontsnapping en enkele renners sloegen hun beurt zelfs van tijd tot tijd over.
Bij de ravitaillering, na 110 km, trachtten Leo van Vliet, Geert Oosterbosch en Giel van der Sterren een beslissing te forceren, maar de rest van de kopgroep stond dit niet toe.
De samenwerking vooraan was echter ver te zoeken en toen tien renners aan een felle achtervolging begonnen, werd de kloof van kilometer tot kilometer kleiner. Die tien, Gommers, Ter Harmsel, Tijsen, Francissen, Egon van Kessel, van Leeuwen, Harry Lunenburg, Harry Buckx, Maessen en Ribbers, zorgden ook voor een geheel andere verstandhouding in de kopgroep.
Voor diverse ploegen was de derde of zelfs vierde man op komst en daardoor kwamen bijvoorbeeld Oosterbosch en Mutsaars, Iedema en Johan van der Velden niet meer op kop.
De achtervolging kreeg nog meer gestalte toen veertien anderen, Jacobs, Weber, van de Rakt, Nico van Hest, Gerard Tabak, Timmer, van de Bergh, van Elten, Tony Gruijters, Sumich, Cor Tuit, Hans Koot, Nelissen en Vooys, uit het peloton wegsprongen en de tien voor hen rijdende renners achterhaalden.
Nu werd echter de groep achtervolgers weer veel te groot en het gevolg was dat de kloof lange tijd omstreeks een minuut bleef gehandhaafd.
Een nieuwe sprong van Piet van Leeuwen, die steun kreeg van Sumich, Harry Lunenburg, Nico van Hest, Ton Ter Harmsel, Harry Buckx, Nelissen en Joop Ribbers, was uiteindelijk de reden dat de achtervolging toch succes had.
Jan van Houwelingen had echter het gevaar gezien. Kilometers lang trachtte hij alleen of met enkele anderen er vandoor te gaan. Bert Oosterbosch bleek graag bereid hem daarbij steun te verlenen en na de vijfde of misschien zelfs zesde poging had dit jonge duo succes. De vijftig meter die aanvankelijk werden genomen, werden er honderd en toen vond Leo van Vliet het welletjes. De toekomstige prof in de stal van Joop Zoetemelk zette zich aan de leiding van de uiteen gevallen kopgroep en met Piet van der Kruys en Frits Pirard in zijn wiel naderde hij snel.
In de eindfase offerde Leo van Vliet zijn eigen kansen voor die van ploegmaat Frits Pirard op. De Zuidhollander kneep in een van de laatste bochten in de remmen en daardoor kon Frits Pirard de voorsprong veroveren die hem uiteindelijk de zege zou brengen.
Piet van der Kruys was de grote verslagene. Tegen hem voornamelijk was deze greep naar de macht gericht. De Helmonder: „Ik begrijp niet dat ik zo heb kunnen handelen. Ik had ten koste van alles moeten voorkomen dat Leo van Vliet in het wiel van Frits Pirard kon komen. Nu werden wij met eigen wapens verslagen.
Dit geintje hebben wij al zo vaak uitgehaald. Het hoort bij de taktiek van een wedstrijd."
Met een eerste, tweede en een zesde plaats voor de Amstel renners duurde het uitrekenen van het ploegenklassement ook niet lang. De tweede plaats was voor Jan van Erp met Bert Oosterbosch, Piet van Leeuwen en Harry Lunenburg en als derde werd Poolen-Rogelli gehuldigd. De Limburgse kampioen Peter Iedema, Ger Nelissen en Harry Buckx waren debet aan dit succes.

BRON: JO DE BRUIJN

Uitslag 1977
1. Frits Pirard, Breda
2. Leo van Vliet, Honselersdijk
3. Piet van der Kruys, Helmond
4. Bert Oosterbosch, Eindhoven
5. Joop Ribbers, Graenlo
6. Adrie van Houwelingen, Heesselt
7. Theo Gevers, Heesch
8. Piet van Leeuwen, Hilvarenbeek
9. Nico van Hest, Tilburg
10. Giel van der Sterren, Haarsteeg
11. Harry Lunenburg, Loosbroek
12. Johan van de Velde, Rijsbergen
13. Ton ter Harmsel, Lage Zwaluwe
14. Peter Iedema, Heerlen
15. Toon van der Steen, Etten
16. Geert Oosterbosch, Eindhoven
17. Ger Nelissen, Beek
18. Harry Buckx, Born
19. H. Nieuwdorp, Wemeldinge
20. A. van Treijen, Lepelstraat
21. R. Sumich, New­Zeeland 2
2. Henk Mutsaars, Schijndel
23. Jan van Diepen, Geldrop
24. J. van Houwelingen, Heesselt
25. Egon van Kessel, Velddriel
26. J. Weber, Beet
27. Frans Francissen, Vlijmen
28. A. van Elten, Rijkevorsel Belgie
29. Tony Gruijters, Lieshout
30. J. Gommers, Roosendaal
31. R. van de Rakt, Brenda
32. P. Tijsen, Meuel
33. W. Maessen, Maasbracht
34. M. van de Bergh, Tilburg
35. Cor Tuit, Valkenswaard
36. M. Jacobs, Bingelrade
37. Hans Koot, Eindhoven
38. A. Opprins, Gilze
30. Piet Kuijs, Vlijmen
40. J. Feiken, Weendam
41. A. Cloots, Woensdrecht
42. P. van Spreeuwel, Hilvarenbeek
43. Piet Kessels, Helmond
44. M. van Leeuwen, 's-Gravenzande
45. J. Vooys, Scheveningen
46. J. Spijkerboer, Best
47. J. van Hooft, Kenkdriel
48. Edy Jorissen, Weert
49. J. van de Linden, Tilburg
50. A. van Dongen, Breda
51. A. van Delft, Vlijmen
52. A. van Loon, Hoogerheide
53. W. Boom, Vlijmen
54. R. Akker, Winsum
55. C. Spapens, Goirle

Fly High, Fall Free

Devin Supertramp

Ah, a peaceful balloon ride far above the tranquil desert - NOT. Tie a bungee to that basket and bounce your way across the sky. Make sure your life insurance is up-to-date, and then check out a whole new way to play.

Wint
1977
Placeholder image