kersenronde

Placeholder image

 

Kersenronde
MierloPlaceholder image

De Historie van de Kersenronde Mierlo

Met alle verslagen & uitslagen, en alle winnaars uit de geschiedenis van de Kersenronde Mierlo.

Placeholder image
Winnaar
of
2012

De Historie van de Kersenronde Mierlo wordt u aangeboden door,

Met medewerking van, FOTOKOOS.

KERSENRONDE (26 juni).1976

Solo van 80 kilometer
GIEL VAN DER STERREN prachtig winnaar van de Kersenronde van Mierlo

„Ik ben zelden zo gelukkig geweest in mijn leven, maar ik heb ook nooit zoveel afgezien. Er leek geen einde aan te komen.
Tien kilometer voor het einde dacht ik het gaat niet meer, maar door de steun die ik o.m. vanuit enkele volgwagens kreeg, de mensen hebben mij tot en met opgejut, en het besef dat mijn eerste overwinning in mijn wielerloopbaan meteen een klassieker zou kunnen zijn, bleef ik overeind. Ik had overal pijn. Mijn gezicht gloeide, mijn voeten brandden en mijn benen voelde ik niet meer. Ik ben plichtmatig blijven malen. Ik heb bet uiteindelijk gehaald en daar ben ik geweldig blij mee." Dit waren woorden of zinnen van gelijke strekking van Giel van der Sterren, de 24 jarige amateur uit Haarsteeg, die zaterdag in de Kersenronde behaalde wat hij in de Ronde van Limburg enkele weken eerder had aangekondigd.
Een overwinning in een grote wedstrijd. Giel van der Sterren zit nog maar drie seizoenen op de fiets. In 1974 reed hij diverse eerste plaatsen en vele ereprijzen bijeen bij de liefhebbers. Gesterkt door zijn goede uitslagen nam hij het besluit om bij de amateurs aan de slag te gaan.
Vorig seizoen reed hij o.m. Olympia's Ronde door Nederland in dienst van van Zantvoort. Niet onverdienstelijk, want de Brabander haalde het eindpunt in Amsterdam. Dit seizoen is hij in de criteria uit de eerste tien niet weg te slaan. Telkens is hij bij de goede ontsnapping betrokken. Een hoofdvogel was er echter nog niet bij. Twintig keer reed hij als prijswinnaar over de eindstreep. Een gebrek aan een goed eindschot hield hem van de eerste prijs af. In Limburg onderstreepte Giel van der Sterren zijn stijgende vorm via een fraaie solo van enkele tientallen kilometers die echter niet het gewenste resultaat opleverde. Thans had hij meer succes. In de verzengende hitte van deze zaterdagmiddag sloeg hij op tachtig kilometer voor het eind, de renners waren juist halfkoers, zijn slag. Zijn voorsprong steeg tot meer dan vijf minuten. In de slotfase had hij het zeer moeilijk, hij moest lijdelijk toezien hoe een groep van vijf renners steeds dichterbij kwam. Uiteindelijk hield hij nog vijfenveertig seconden over. Genoeg om de verdiende bloemen en later op de avond de eerste prijs in ontvangst te kunnen nemen. Degenen die erop hadden gerekend dat de Kersenronde een revanche op het nationaal kampioenschap zou worden, zijn bedrogen uitgekomen.
In tegenstelling tot andere jaren hadden grote ploegen als Amstel, Ketting, Soka Snacks en Michelin verstek laten gaan.
Bijzonder jammer voor deze ronde, die vaak heeft gefungeerd als laatste selectiewedstrijd voor deelneming aan het nationaal kampioenschap en als keuzewedstrijd voor belangrijke buitenlandse uitzendingen.
Op papier schenen de renners van Jan van Erp, de kersverse nationale merkenkampioen, het gemakkelijk te kunnen halen. De paarse equipe herbergde veruit de meeste kwaliteit, maar wat outsiders niet wisten was o.m. dat Piet van der Kruijs wordt geplaagd door een lichte virusziekte. Zijn hele lichaam zit onder de rode bulten, dat Jan van Erp het nog altijd zonder Henk Mutsaars en Hans Koot, die beiden in Olympia's Ronde werden geblesseerd en langdurig zijn uitgeschakeld, moest doen en dat Henk Botterhuis pas een zwaar examen aan de Universiteit in Nijmegen achter de rug heeft.
Ondanks de hitte bleken de renners er toch wel zin in te hebben. Nauwelijks was het startschot in Mierlo gelost of Nico Rinkel meldde zich al als eerste durver. Hij kreeg gezelschap van Frans Francissen, de sterke amateur uit Handel, en samen namen ze twintig seconden voorsprong. Rinie van Dijk, de neoamateur uit Someren, had inmiddels al een lekke band te pakken, maar hij sloot na een fraaie achtervolging in no-time weer aan.
Terwijl Nico Rinkel het vruchteloze van de poging al snel inzag en zich terug liet vallen, ging Frans Francissen nog enkele kilometers door. In Someren - Heide, na ongeveer dertig kilometer, zag ook hij het nutteloze van deze vlucht in en liet zich inlopen. Direct meldde zich echter een nieuwe renner in de voorste gelederen en wel van de ploeg van Zantvoort-R & B Glas.
Tonny van Hintum begon aan een solo. Piet Kessels, Jan Huijbers en Jan van Diepen voelden ook wel wat voor een avontuur en zodoende ontstond er een tweede kopgroep in dit grille begin, die na tien kilometer al een kloof van 1 min. 10 sec. had geslagen.
Nico van Geenen (van der Heijden Meubelen), Piet van der Kruijs (Van Erp), Giel van der Sterren (van Zantvoort), Mart van de Berg (Bartok) en Marcel van Leeuwen (Bossche Staalbouw) gingen na vijftig kilometer in de tegenaanval, maar de vier voorop gaven van hun voorsprong niets prijs.
Halfweg de tweede ronde sprong plotseling Wiel de Ruijter uit Meerlo op de pedalen. In een fraaie stijl wist hij in korte tijd de kloof van ongeveer een minuut dicht te rijden. Ook van Berkel van de ploeg Bartok en Jimmy Kruunenberg van Freetime-Union, de ploeg van Rinie Wagtmans, slaagden er in de sprong naar de eersten te maken.
De hitte had inmiddels de krachten gesloopt. Bij de doortocht in Mierlo aan het begin van de derde grote ronde stapten diverse renners af. Ook de kopgroep viel totaal uiteen en Jan van Diepen, die als gastrenner bij de organiserende vereniging De Kersenlanders meereed, en Jimmy Kruunenberg bleven met tweeen voorop.
Het was dan ook bijzonder jammer dat de Noord-hollander door pech werd uitgeschakeld. Jan van Diepen zette nog enige tijd door en werd met nog 85 kilometer voor de wielen bijgehaald door van der Sterren, die zich alleen uit een achtervolgende groep van 27 renners had losgemaakt.
Van Giel der Sterren ging echter voor Jan van Diepen te hard. Hij slaagde er niet in aan te pikken. Voor de renner uit Haarsteeg betekende dit de aanzet tot een geweldige solo, die met de eerste prijs, zou worden bekroond. Tien kilometer nadat Giel van der Sterren aan zijn greep naar de macht was begonnen, had hij al 1 min. voorsprong veroverd.
Aanvankelijk bleef reactie in de groep uit. Allen hadden enorm veel last van de hitte en het peloton werd zelfs niet wakker, toen Theo Hogervorst van Bossche Staalbouw de groep tot grotere spoed trachtte te bewegen. Theo Hogervorst ging toen maar alleen.
Giel van der Sterren reed op dat moment, met nag ruim dertig kilometers voor de wielen, al bijna vier minuten voor de rest uit. Theo Hogervorst kreeg eerst steun van de Freetime coureur Johan van der Velde uit Rijsbergen. Ernstig werd het echter pas, toen ook Henk van Kilsdonk, Theo Gevers en Toine Verheezen zich bij de achtervolgers voegden.
Giel van der Sterren kon er echter tegen. Hij reed vijf minuten voor zijn belagers uit en het peloton was zelfs tot op 5 min. 25 sec. teruggeslagen. Toen begon echter voor Giel van der Sterren ook de lijdensweg. Hij zat er totaal door. Zijn brandende en oververmoeide voeten trachtte hij tot werkzaamheid te dwingen door er water overheen te gooien. Te vaak greep hij ook naar zijn bidon om zelf vocht tot zich te nemen. Aan volgers stelde hij onophoudelijk vragen als: hoever is het nog en hoeveel voorsprong heb ik nog. Waarschijnlijk heeft de Brabander op die momenten wel gedacht: was ik maar nooit aan de wielersport begonnen. Getergd door een broeiende hitte sleepte hij zich voort.
De achtervolgers kwamen steeds dichterbij. Daar kreeg men bij het horen van het feit dat de kopman zich meer voortsleepte dan voortreed opnieuw vleugels. Bovendien waren de achtervolgers met z'n vijven, terwijl Giel van der Sterren alles alleen moest verwerken. Moeizaam bereikte hij het bord „5 kilometer".
Deze wetenschap dat de wedstrijd bijna afgelopen was en dat er voor hem een fraaie bloemenruiker lag te wachten, gaf de leider nieuwe inspiratie. Hij greep opnieuw naar de handvaten van zijn stuur, boog zich nog een keer voorover en gaf alles wat hij nog te geven had.
De moed van de durver werd deze keer beloond. Terwijl een groep, met aan het hoofd de winnaar van vorig jaar, Gerrie van Gerwen, nog op de vijf achtervolgers neerstreek waarna deze groep weer helemaal uiteen brokkelde, bleef van der Sterren voorop. Voor hem was het applaus, dat de winnaar in Mierlo van een gul publiek in ontvangst mocht nemen.
Degene die het meeste recht op de overwinning kon doen gelden, had ze ook gekregen .

BRON: JO DE BRUIJN

Uitslag 1976
1. Giel van der Sterren, Haarsteeg
2. Henk van Kilsdonk, Helmond
3. Johan van der Velde, Rijsbergen
4. Toine Verheezen, Bergen op Zoom
5. Gerrie van Gerwen, Olland
6. Frans Francissen, Handel
7. Theo Hogervorst, Piinacker
8. Riny de Veer, Nuland
9. Geert Oosterbosch, Eindhoven
10. Jan van Houwelingen, Heesselt
11. Toon Gruijters, Lieshout
12. Fons van Katwijk, Oploo
13. Marchel van Leeuwen, ’s-Gravenzande
14. H. Rijkers, Sint Michielsgestel
15. T. Jansen, Bladel
16. Jan van Diepen, Geldrop
17. J. van Berkel, Groesbeek
18. J. Vos, Rotterdam
19. W. Jeremiasse, Wemeldinge
20. H. Geerkens, Neerbeek
21. Tony van Hintum, Eindhoven
22. C. Filippini, Helmond
23. W. Maessen, Maasbracht
24. M. v. d. Berg, Tilburg

Fly High, Fall Free

Devin Supertramp

Ah, a peaceful balloon ride far above the tranquil desert - NOT. Tie a bungee to that basket and bounce your way across the sky. Make sure your life insurance is up-to-date, and then check out a whole new way to play.

Wint
1976
Placeholder image