kersenronde

Placeholder image

 

Kersenronde
MierloPlaceholder image

De Historie van de Kersenronde Mierlo

Met alle verslagen & uitslagen, en alle winnaars uit de geschiedenis van de Kersenronde Mierlo.

Placeholder image
Winnaar
of
2012

De Historie van de Kersenronde Mierlo wordt u aangeboden door,

Met medewerking van, FOTOKOOS.

KERSENRONDE TE MIERLO.(26 juni).1971

In Mieriose Kersenronde gaf Gerrie Knetemann zijn ogen goed de kost.
Geweldige koers van onder meer Wil de Vlam, John Cornelissen en Peter van den Donk.

Moest een overwinning worden gebaseerd op de hoeveelheid werk welke men onderweg verricht, wel, dan zou de jonge Nijmeegse confectie verkoper John Cornelissen onherroepelijk als de winnaar moeten worden uitgeroepen.
Hij werd het evenwel niet.
Kon geen afdoend antwoord geven op de onverhoedse aanval van Gerrie Knetemann in de allerlaatste meters.
Had wellicht teveel energie verbruikt bij de machtige demarrage die hen samen bijna een minuut in de finale vooropbracht.
Ja, vergeleken bij vorig seizoen is er thans een geheel andere John Cornelissen. Een atleet die durft aanvoelen, een coureur die vol zelfvertrouwen zit en die op een bijna speelse wijze “gaten" weet te dichten en in de slotfase zelf het initiatief durft te nemen.
Reeds in de Ronde van Midden Zeeland, waarin hij ook al tweede werd, kon men dat gewaar worden. Evenwel ook daarvoor had John Cornelissen na pechgevallen in enkele andere koersen over de lange adem laten merken, dat hij meer, veel meer kan dan alleen maar van het wiel af sprintjes winnen.
In de zestiende Kersenronde van Mierlo (waar blijft de tijd ?) ging de zege dus naar Knetemann.
We moeten stellen: een bekeken, goed overwogen en daarom zeker terechte zege.
De jonge Amsterdammer had de kijkers klaar open, voelde precies het zogeheten psychologisch hoogtepunt aan. Dat is een kunst waar men een fijne neus voor moet hebben. Het intuitief aanvoelen waar een koers wordt beslist is niet iedereen gegeven.
Honderd keer, kan men met een demarrage meegaan die op niets uitloopt, de “honderd en eerste" keer is het raak.
En om dan als de eerste storm wat is uitgewoed, zelf nog een keer aan te gaan, daar is moed voor nodig. Daar is ook het precies kennen van de eigen mogelijkheden voor nodig.
Uiteraard bevindt de 20 jarige Gerrie Knetemann zich bij Amstel in uitstekend gezelschap. Vooral van de geroutineerde Nanno Bakker zal hij ongetwijfeld veel opsteken.
Nanno Bakker had in de Kersenronde, nogal lastig door de zwoele zomerwind, al lang door dat het eerst in de tweede helft menens zou worden.
Al hetgeen zich daarvoor afspeelde, ressorteerde onder de noemer “spielerij".
Maar dan toch een soort “spielerij" die talloze opgevers veroorzaakte en bij iedere doorkomst een steeds feller uitgedund veld liet optekenen, hetgeen uiteindelijk in slechts 26 “uitdoeners" resulteerde.
Daarom reeds bezat de opnieuw goed georganiseerde Kersenronde, waarvoor WSV De Kersenlanders uit Mierlo zeker alle hulde verdient ondanks de aanmerking dat de aankomst misschien naar een andere straat moet worden verlegd vanwege het verkeer, enorm veel waarde.
Aan alles kon men merken dat de amateurs na de onderbreking van provinciale wielertitels en nationaal wegkampioenschap enigszins de ,schwung" van het koersen op de lange route wat kwijt waren.
In de beginfase angstvallig bij elkaar blijvend, daarentegen een interessant middenstuk en een beslist aantrekkelijke finale.
Een eindstrijd waarin Jan Spetgens, de kersverse kampioen, wellicht graag zijn rol had meegespeeld, maar waartoe hij door domme pech vrij kort na de start gewoon niet in staat was. Jammer, want we hadden Jan Spetgens daar op „eigen grond", door de eigen woonplaats Someren, waar duizenden langs de weg stonden, graag aan het werk gezien.
En met ons wellicht ook zijn broer Jacques, de bekende veldrijder, die al zwaaiend met zijn vlag de route stond aan te geven.
Als lid van De Kersenlanders voelde hij zich daartoe kennelijk verplicht.
't Deed bijzonder aan en wat nog meer, men sprak erover. De “Spetjes" zitten duidelijk in de zon.
Er was nog iemand die graag tot het eind toe zijn partij had meegeblazen. Namelijk Wil de Vlam uit Sambeek.
Een hoogopgeschoten coureur, rijdend voor van der Heijden's Meubelen en bij tijd en wijle voor prachtige uitslagen zorgend. Welnu, Wil de Vlam was in de Kersenronde de eerste demarrant en zou later voor nog meer spektakel zorgen. Spektakel dat door een rottig steentje alle glans verloor.
Een hele serie ontsnappingspogingen van onder andere Eef de Jong, van Wim de Louw en Wim van Steenis, van Herman Snoeijink en Adrie van Hest (wat is de stijlrijke Tilburger na al zijn tegenslagen van ziekte, valpartijen enzovoorts toch heftig bezig zich terug te vechten naar de top!) bracht toch niet het gewenste resultaat. Evenmin voor Gerrit Mohlmann, de “Fedor den Hertog-achtige" Apeldoorner, die met Cor Vriens en al weer Herman Snoeijink alleen maar voor een verder uitdunnen aan het staartje zorgde.
Het was allemaal nog te vroeg om de klok volop te luiden.
De favorieten zaten vooralsnog verborgen tussen de wielen, elkaar beloerend, elkaar afwachtend.
Toch enige speldeprikken van Wil Pool, van ook Piet Kleine, het nieuwe kernploeglid van de schaatsers en die tot half augustus volop zal blijven koersen.
Dan een schuchter uitvalletje van Gerrie Knetemann.
Allemaal regelmatig uitgevoerde vluchtpogingen. Louter en alleen uitlokkingen, probeersels om te trachten openingen te maken.
Vlak voor Someren ineens een sprong van Henk Broeren, die in zijn eentje toch maar omstreeks een halve minuut kon pakken en daarmede de springplank vormde waarop zijn Mars-Flandria ploegmakker Henk Prinsen met ... Wil de Vlam nog verder konden wippen.
Adrie van Hest maakte een vergeefse sprong, was ook te laat toen Marcel Pennings en Jo van Pol na een kilometers lange jacht wel konden aansluiten.
Al dit rommelen bracht trouwens een totale versplintering teweeg, zo zelfs dat men van definitieve afscheidingen kon gaan spreken.
Want nadat eerstens de Amstel renners Gerard Kamper, Gerrie Knetemann en Nanno Bakker zorgden er als de kippen bij te zijn, duurde het niet lang of ook Peter van den Donk (de Rosmalense aannemer reed weer als een ware ,generaal"), Johan Lenferink, Albert Hulzebosch, Piet Kleine, Fred van Lachterop (wat kan hij toch verschrikkelijk ,afzien"), Anne Wiegersma, Wim de Louw, Gerrie Fens alsmede Adrie van Hest (formidabel zoals hij koerste) en John Cornelissen reden zich op het voorplan.
Het was gelijk gebeurd, uit deze zeventien koplopers zou de Mierlose Kersenronde naar de absolute ontknoping worden gevoerd.
Want, nooit is daar iemand meer bijgekomen.
Geen Bas Nijhoff, geen Wil Pool. Samen hadden ze het moedig geprobeerd. Tevergeefs.
Voor Henk Prinsen was het evenmin vreugde. Hij kwam in de spits te vallen en verdween naar de achtergrond. Weg alle kansen die aan Peter van den Donk (initiatiefnemer), Gerrie Knetemann en ... Wil de Vlam evenwel nieuwe mogelijkheden schenen te scheppen.
Daar op de bosrijke parallelweg langs de E-3 beleefde laatstgenoemr de evenwel ook een drama. De Vlam reed namelijk plat, kreeg in deze beslissende fase van “vluchten en jachten", waardoor niet vlug genoeg een ander wiel kon worden gestoken, zo'n grote achterstand, dat hij later mismoedig moest opgeven. Inmiddels waren ook Nanno Bakker en Albert Hulzebosch vooraan verschenen, namen achter elkaar John Cornehssen, Piet Kleine, Gerard Kamper en Jo van Pol de geslaagde overstap en zo werd het uiteindelijke ,dubbel mannenkwartet" geformeerd, dat alsmaar verder en verder van de rest kon weglopen.
Johan Lenferink, Fred van Lachterop en... Adrie v. Hest hebben nog wel een furieuze jacht geopend, maar met z'n drieen was het uiteraard onbegonnen werk.
De anderen? Zij werden op minuten, minuten en nogeens minuten gereden, zelfs uit te drukken in dubbele cijfers.
Wie van de acht de grootste indruk maakte? Peter van den Donk, zonder meer. Hij zette de anderen naar z'n hand.
Wie het gemakkelijkst reed? Niemand anders dan John Cornelissen, die echter te gulzig voor de premie bij het ingaan van de laatste ronde spurtte en zich daarmede teveel in de kijker reed.
De anderen wisten namelijk gelijk wie de snelste benen bezat. Daarom lieten zij hem wat vooruit dartelen in de hoop dat John Cornelissen zich er op zou stukrijden.
Niets was evenwel minder waar, want de Nijmegenaar had zelf maar al te goed het spelletje door.
Eenmaal bij elkaar, “boorde" men de kilometers af, totdat Peter van der Donk wederom aanging en prompt Kleine aan het wiel kreeg. De anderen reageerden niet direct. Ook Nanno Bakker niet, maar achteraf bezien deed hij toch een zeer taktische zet.
Het was namelijk John Cornelissen, die met zijn vlammend sprintje het gat dichtreed en zo voor Bakker en de rest eigenlijk teveel het vuile werk opknapte.
Dom van John Cornelissen. Och, wie coureur wil worden, moet er durven in gaan. En wat vandaag niet lukt, ken morgen tot succes leiden.
Peter van der Donk trok nogmaals weg, kreeg nu zowaar opnieuw Piet Kleine en John Cornelissen aan het wiel.
En toen, ja eerst toen kroop Gerrie Knetemann uit zijn schulp.
Als een flits raasde hij weg, maar weer was het John Cornelissen die aanhaakte.
Aanvankelijk geleek het alsof Gerard Kamper en Albert Hulzebosch eveneens zouden mee kunnen, maar zij bleven precies op enkele meters hangen.
John Cornelissen reed furious op kop. Nam eerlijk is eerlijk veel meer werk voor zijn rekening den Knetemann. 't Was gewoon een openbaring hem te zien koersen. Iedere pedaalslag sneed.
Gerrie Knetemann, medio juli gaat hij onder dienst, wilde evenwel een zege voor zijn ploeg Amstel.
Hij dacht aan Noord­Holland (Nanno Bakker), Ster van Bladel en Omloop der Kempen (beide Arie Hassink), aan Rondom de Haarlemmermeer (Matthijs de Koning) en aan de Ronde van Midden Nederland (Jan Hordijk).
Zijn sprint was gewoon onhoudbaar. Ook voor Cornelissen, die de tot van zijn inspanningen meer den duidelijk kreeg te betalen.

BRON: JAN BALDER

Uitslag 1971
1. Gerrie Knetemann
2. John Cornelissen
3. Peter van den Donk
4. Nanno Bakker
5. Albert Hulzebosch
6. Piet Kleine
7. Jo van Pol
8. Gerard Kamper
9. Johan Lenferink
10. Adrei van Hest
11. Fred van Lachterop
12. Henk Prinsen
13. Wim de Louw
14. Wil Pool
15. Toon Gruyters
16. J. Stiggelbout
17. Freddy Beckers
18. Geert Oosterbosch
19. J. van Hooff
20. Frans Kooymans
21. T. v. Kouteren
22. Frans Thijs 23.
B. Nijhoff
24. J. Kuppen
25. Ties Verhagen
26. Nico van Hest

Ploegenklassement:
1. Amstel
2. Mars - Flandria
3. Ketting - Didam

Fly High, Fall Free

Devin Supertramp

Ah, a peaceful balloon ride far above the tranquil desert - NOT. Tie a bungee to that basket and bounce your way across the sky. Make sure your life insurance is up-to-date, and then check out a whole new way to play.

Wint
1971
Placeholder image