kersenronde

Placeholder image

 

Kersenronde
MierloPlaceholder image

De Historie van de Kersenronde Mierlo

Met alle verslagen & uitslagen, en alle winnaars uit de geschiedenis van de Kersenronde Mierlo.

Placeholder image
Winnaar
of
2012

De Historie van de Kersenronde Mierlo wordt u aangeboden door,

Met medewerking van, FOTOKOOS.

KERSENRONDE (21 juni).1969

In Mierlose Kersenronde "plukte" Wim Bravenboer de rijkste vruchten
FINALE IN TEKEN VAN GERAFFINEERDE INTRIGE

Waar ligt precies het psychologische hoogtepunt van een koers ? In 't begin, in 't midden of aan 't eind?
Vooraf is zoiets nimmer te bepalen, het wedstrijdverloop doet zulks slechts uit de doeken en meestal zijn het de kleine, volkomen attente jongens, die weten wanneer zjj moeten toeslaan.
En heel dikwijls is deze gelegenheid zo miniem dat men alleen bij intaitie kan aanvoelen of het lukt of misschien toch nog mislukt.
Wim Bravenboer, de 22-jarige Rotterdammer, die in klassiekers nooit verder is gekomen dan een tweede plaats onder andere in Overijssel en De Kempen twee jaar geleden heeft in de prachtige Kersenronde van Mierlo in een nogal spectaculaire finale op de juiste tijd en de juiste plaats zjjn „coupe de pedale" weten te plaatsen.
Totaal zeker van zich­zelf spoot hij uit de eerste rij van negen weg, handig gebruik makend van de felle tweestrijd welke tussen zijn ploegmakker Piet van der Kruijs en de beide Peugeot renners Peter van Stralen en Wil Luppers woedde.
Een strijd op allerhoogst niveau, want nadat deze nogal eigenaardig verlopen race over het geheel genomen een ongemeen boeiend karakter had gekregen, kwam vooral de eindstrijd volledig in het teken van een geraffineerde intrige te staan.
Buiten de reeds genoemde renners deden namelijk ook de verrassende Jo van Pol, een Cor Tuyt, Ton van der Valk (vooral deze) en de als laatste „overgekomen" Martin van Hoogstraten alsmede de wat al te veel afwachtende Jan Oosterbeek allerbest mee.
In een „game" welke tot enkele kilometers voor de meet op het lijf van de oppermachtige Piet van der Kruijs geschreven leek te zijn ... Inderdaad: leek te zijn.
De vroegere inwoner van Mierlo wilde voor eigen publiek natuurlijk graag zegevieren. Hij had er ook naar ons gevoel alle kans toe. Zijn manier van rijden verried macht en souplesse. Misschien zelfs teveel, want de tegenwoordige Helmonder werd op bepaalde momenten zelfs „slordig".
Ging met speelse manieren aan het staartje van de later “verscheurde" kopgroep van vijfentwintig hangen, wilde dikwijls de allerlaatste man zijn. Voelde zich volkomen de „baas" over alle anderen.
Een gevaarlijke manoeuvre, omdat de wakkere jongens dan gelijk gewaarschuwd zijn.
Men ging hem dubbel en dwars in de gaten houden, tolereerde geen enkele beweging.
Peter van Stralen en Wil Luppers, ook echter Jo van Pol, begrepen dat niemand meer of minder dan juist Piet van der Kruijs de man was met wie moest worden afgerekend.
Wim Bravenboer deed niet te opvallend, trok in de slotfase evenwel met de niet in te tomen Peter van Stralen eens naar zijn makker toe toen deze met de felle Wil Luppers aan het wiel zowaar een gaatje had weten te slaan.
Een nogal onbegrijpelijke reactie, maar de Rotterdammer, die al zoveel kastanjes uit het vuur heeft gehaald, ,,rook" dat Piet van der Kruijs geen kans zou hebben.
Hij ging gelijk door ... en 't was gebakken!
ZONDER KOP, ZONDER STAART.
De veertiende Kersenronde van Mierlo, het prachtige stuk werk van WSV De Kersenlanders, kende we schreven het reeds een nogal vreemd, onbevattelijk verloop. Een koers „zonder kop en zonder staart", zou men geneigd zijn te zeggen. En toch een klassieker die qua strijd bij de mooiste van het seizoen geschaard mag worden.
In het begin, na wat schuchtere pogingen, meteen al een vlucht van vijf renners, te weten Henk Botterhuis, Geert Oosterbosch, Harrie Beurskens, Hans van Bavel en Arnold Voogt.
Reeds in Lierop, tijdens de eerste grote omloop na nauwelijks 10 km waren zij zomaar weggekomen. Hezen en ook Peter van Stralen kwamen er nog bij en daarmede was de basis van de definitieve ontsnapping gelijk gelegd.
Zonder er werkelijk grote moeite voor de behoeven doen, zelfs geheel buiten de enorme valpartij om, welke reeds binnen een kilometer na de start had plaats gevonden.
Een tiental renners, onder wie Niemeijer, Leliaert en Schoumans, had gelijk moeten staken. Voor hen was slechts het vertrek het belangrijkste van deze dag geweest. Jammer en spijtig.
De zeven vluchters pakten 15, zelfs 30 seconden en toen ... even plotseling als hun demarrage een feit werd, kwamen er liefst elf renners bij.
Dat gebeurde in fasen; eerst Wim Bravenboer (zat toen reeds op het vinketouw), Anton Konings en Jo van Pol, de man in wie ploegleider Jefke Janssen heilig gelooft en die ook op ons een machtige indruk maakte.
Er volgden nog zes anderen, te weten de verheugend rijdende Jantje Oosterbeek, de met zijn krachten smijtende Jan Adriaans, Ton van der Valk (heel knap aan het terugkomen), verder Bert Broere, Peter de Vos en Jef van Riet.
En dat alles lukte maar, zonder de minste moeite. Er waren geen keiharde gevechten, geen diamantharde demarrages voor nodig. Nog weer even later, in Someren-Heide, waren het Piet van der Kruijs en Ferry van der Vleuten die konden overstappen.
Wie nu zou denken dat de spits daarmede op volle sterkte was, kwam bedrogen uit.
Zelfs het onvermoeibare “vlammen" van Jan Adriaans, die het voelde aankomen, vermocht niet verhinderen, dat er maar liefst nog zeven konden aanpikken.
Eigenlijk waren het er acht, maar Jan Slaats werd in de felle jacht nog afgehaakt.
Zijn makkers Peter Pennekamp, Piet Kessels, Cees Tuyt, Wil Luppers, Martin van Hoogstraten (de drie laatstgenoemden gingen zelfs een voorname rol meespelen) en broederpaar Henk en Tonny Gijsbers haalden het en alweer ... op een bijzonder gemakkelijke manier.
GEKLOPT.
Word er dan niet hard gereden? Lummelde men teveel aan de kop? Beslist niet, al was het gezelschap misschien te groot om de later bijgekomen renners de pas af te snijden:
Met z'n vijfentwintigen trok deze belangrijke flard lange tijd door. De deur was evenwel nu voorgoed dichtgeslagen, want al deden een Louis Rutten en een Melle van der Meulen, later een Jan. Kemps en Rene Vreeburg nog net of zij een serieuze achtervolging wilder inzetten, ze kwamen allemaal te laat aan het “station".
Ook de groep die zich onder impuls van Harrie Beurskens rondom Jos Dekker, Marcel Pennings, Henk Stander, Harris Schoofs, Ben Kooken en Sjef van den Burgh alsmede nog aanhakende Harrie Jansen schaarde.
Op het alsmaar kronkelende Kersenparcours verreden in vier omlopen verdwenen de manner vooraan steeds verder uit het zicht. De afstand kon zelfs in vele minuten worden opgetekend, vooral toen vooraan de boom nog eens flink werd geschud.
Piet van der Kruijs zorgde er persoonlijk voor dat er weer zeven moesten afhaken en hing.met zijn Smiths-Acifit­ploegmlakkers Bravenboer en Oosterbeek zowaar een totaal blauw gordijn op.
Dat konden en mochten Wil Luppers (een duidelijke aanwinst) en Peter van Stralen niet over hun kant laten gaan.
Met de fanatieke van Ton der Valk, Jo van Pol en Cor Tuyt werd het vermetele trio bijgehaald en toen ... voor de zoveelste maal kwam daar met het grootste gemak nog even Martin van Hoogstraten het achttal vervoegen.
De samenwerking tussen hen was aanvankelijk voortreffelijk, het restant werd liefst viereneenhalve minuut achteruit gereden, zelfs nog bijgehaald en overstoken door de derde groep, waarm Jansen, van den Burgh en nog wat anderen het maar lieten afweten.
In de laatste lus over 28 km werd het stuk uit de doeken gedaan. Wim Bravenboer, Peter van Stralen en Piet van der Kruijs gingen eens aan, Wil Luppers en Peter van Stralen deden het samen over. Twee Peugeots was echter teveel van het goede. Piet van der Kruijs sprong weer, nu met Oosterbeek en wederom de dekselse Wil Luppers.
Nog geen beslissing, in een plotseling losbarstende hoosbui, die de demarragevlam even scheen to doven.
Niets daarvan: nogmaals wipte van der Krujjs naar voren, weer met de attente Luppers aan het wiel.
En toen kwam daar ineens Wim Bravenboer, die Peter van Stralen meetrok en alleen onhoudbaar doormaalde.
Wie ging hem halen?
Niet Piet van der Kruijs, de verkapte ploegdiscipline verbood dat. Dan Peter van Stralen of Wil Luppers ?
Even waren de beide dappere knokkers „groggy", murw geraakt onder de mokerslagen.
Jo van Pol, het zoveelste talentje uit Limburg, sprong alleen tot bij hen. Cor Tuyt, Jan Oosterbeek, Ton van der Valk en Martin van Hoogstraten waren daartoe niet meer in staat.
Zij waren aangeslagen, reden nog alleen voor een goede klassering. Wim Bravenboer bleek niet meer te „halen", hij pakte vjjftig, vjjfenzeventig, honderdenvijftig meter.
De koers was gelopen.

BRON: JAN BALDER

Uitslag 1969
1. Wim Bravenboer, Rotterdam
2. Jo van Pol, Montfort
3. Piet van der Kruijs, Helmond
4. Wil Luppers, Purmerend
5. Peter van Stralen, Heerhugowaard
6. Cor Tuijt, Valkenswaard
7. Jan Oosterbeek, Halfweg
8. Ton van der Valk, Zandvoort
9. Martin van Hoogstraten, Sint-Anthonis
10. Marcel Pennings, Nieuw-Vennep
11. Henk Stander, Oude Tonge
12. Jan Adriaans, Haps
13. Huub Greijmans, Weert
14. Harrie Beurskens, Tegelen
15. Arnold Voogt, Scherpenzeel
16. Jan Bakker, Zaandam
17. Henk Botterhuis, Sambeek
18. Ton Gijsbers, Mierlo-Hout
19. Koos van de Knaap, De Kwakel
20. Toon Gruyters, Stiphout
21. P. de Vos, Rijsenhout
22. C. Schoff, Rijnsburg
23. J. Kemps, Sprundel
24. Ben Kooken, Grevenbicht
25. Theo . van de Loo, Weert
26. L. Hazen, Horst
27. A. Konings, Sprundel
28. Ferry van der Vleuten, Mierlo-Hout
29. P. Pennekamp, Blokker
30. D. Beusekamp, Amsterdam
31. Willem van de Heijden, Eindhoven
32. F. Zoons, Harskamp
33. F. Koreman, Honselersdijk
34. W. Jansen, Vught
35. Piet Broné, Mierlo
36. F. van de Brook, Valkenswaard
37. W. Biemans, Boekel
38. M. Fransen, Uden
39. H. Gerritsen, Veldhoven
40. H. van de Berg, Eindhoven
41. H. Roosen, Veldhoven
42. A. v. d. Watering, Venhorst
43. M. Verbeek, Eindhoven
44. P. van de Akker, Lieshout
45. W. Timmer, Hoensbroek

Fly High, Fall Free

Devin Supertramp

Ah, a peaceful balloon ride far above the tranquil desert - NOT. Tie a bungee to that basket and bounce your way across the sky. Make sure your life insurance is up-to-date, and then check out a whole new way to play.

Wint
1969
Placeholder image