kersenronde

Placeholder image

 

Kersenronde
MierloPlaceholder image

De Historie van de Kersenronde Mierlo

Met alle verslagen & uitslagen, en alle winnaars uit de geschiedenis van de Kersenronde Mierlo.

Placeholder image
Winnaar
of
2012

De Historie van de Kersenronde Mierlo wordt u aangeboden door,

Met medewerking van, FOTOKOOS.

KERSENRONDE (24 juni).1967

Jan Serpenti snelste in spurt van KERSENLANDRONDE

De Ronde van het Kersenland was een zomerse ronde op een ongedacht mooi parcours, welke dit jaar door Jan Serpenti, een amateur van wat grovere structuur, die o.a. al aangeduld is geweest voor Berlijjn-Warschau-Praag, gewonnen werd. Er zaten in diekopgroep meer renners van zijn type: Sjef van de Burg bij voorbeeld, Hans Tesselaar, Johnny Brouwer. Alle drie verschillend, maar toch mannen van het hard labeur. Jan Spetgens zat er ook nog bij. Jammer dat die knaap zich niet bijzonder wilde inspannen. Hij reed gemakkelijk, veel te gemakkelijk om maar steeds in de wielen te blijven. Hij heeft in die zestig kilometer dat de kopgroep bestond, niet veel kopwerk gedaan. Een verontschuldiging is, dat hij nog jong is en dat hij zich waarschijnlijk zelf niet vertrouwd heeft. Om als jong amateur zo maar in een kopgroep mee te komen: dat is ook wat! Maar wij hadden deze Jan Spetgens zo graag strijdlustig gezien. Want zij die al te berekenend zijn, halen het ook niet. De kopgroep van de Ronde van het Kersenland hebben we dus genoemd. Jan Serpenti won de spurt en Sjef van de Burg was de strijdlustigste man. Hij heeft het tempo in die grote hoog gehouden. Hans Tesselaar reed misschien de mooiste wedstrijd. Hij was twee keer opzienbarend in de aanval. De eerste keer toen van Jan van Katwijk en Matje Gerrits, alsmede Wim Bravenboer waren ontvlucht. De tweede keer toen hij na het gedane werk de verdiende rente niet mocht incasseren. Het vluchtgroepje van Jan Katwijk dat hij na een verwoede jacht samen met Pepels een jonge Limburger, die opvallend goed gaat rijde, achterhaalde, werd tenslotte ingelopen. Er zaten er toen in het peloton zoveel uit te hijgen, dat niemand een nieuwe attaque plezierig vond. Hans Tesselaar, pas bekomen van zijn achtervolging, meende dat hij er wel bij moest zijn. Als de kilometers en de jachten gaan wegen, komt men het gemakkelijket weg. Dat ondervond Hans Tesselaar, die weken uit conditie is geweest, althans geen uitslagen maakte, in deze wedstrijd. Hij was erbij toen zich bijzonder snel, eigenlijk zonder grote tegenstand, de definitieve kopgroep vormde, die wij hierboven opnoemden. Vijf man, die de Kersenronde in de laatste zestig kilometer hebben beheerst. Er was nog tijd genoeg voor een geduchte tegenaanval, maar deze bleef uit. Jan Serpenti c.s. kregen het niet moeilijk, nadat zij zich snel van het veld konden afscheiden. Gewoonlijk moet men op zijn hoede blijven als na de eerste felle stoot het gat geslagen is, maar het veld reageerde in de laatste 60 km nauwelijks. Het werd wel eens in stukken getrokken, maar kwam nooit dichterbij. We hadden de indruk dat er te veel mannen tussen zaten, die perse in de wielen wilden blijven. Het veld kwam na de koplopers zo goed als gesloten over de streep. Een verrassende uitslag gaf dus ook deze klassieker niet te zien. Op de bestaande regel dat er telkens een andere amateur de klassiekers moet winnen, werd ook hier geen uitzondering gemaakt. Er was toch een groot veld gegadigden aan de startlijn verschenen. Er mochten 150 man starten, maar die hadden dan ook ingeschreven. Het waren er voldoende op dit gedeeltelijk nieuwe parcours, dat slechts na veel parleeen kon worden toegewezen. Willem Steenbakkers met voorzitter en secretaris hadden hemel en aarde moeten bewegen om de klassieker te kunnen laten doorgaan. In voorgaande jaren had Ged. Staten al bezwaren gemaakt tegen het gebruik van de weg Geldrop ­ Mierlo, maar nu kwamen daar de Mierloseweg en de weg langs de Kanaaldijk nog bij. Wielerclub De Kersenlanders zat met de handen in het haar. De oude Ronde van het Kersenland, nieuwe versie van de vooroorlogse Helmond-Bekerrit, zou voortaan Heeze, Geldrop en Helmond moeten missen. Het is de organisatoren toch nog gelukt om “rond” te komen, waarmee we niet de financiele kant van de wedstrijd bedoelen, maar de technische. Financieel bewandelde men wel nieuwe wegen, maar de oude sponsors bleven voor de Ronde op de bres staan. Frans van den Bogaerd trad in het voetspoor van zijn overleden vader Toon van de Bogaerd en hield de Kersenronde hoog. Er waren er nog meer, fabrikanten van het Hout, van Helmond en van Mierlo, die aan de traditie vasthielden. De Kersenronde zocht een weg over de Lungendonk naar Lierop, maakte kilometers via de parallelwegen langs de E3-weg, zocht daarna Lierop weer op om dan via Someren - Someren - Eind en de Heide weer naar Someren, Lierop en Mierlo terug te keren. Er werd zodoende een afstand van 50 km gehaald. Dit fraaie parcours moest dus circa drie en een half maal worden afgelegd om aan 182,3 kilometer te komen. Zou het voor de toekomst niet gemakkelijker zijn om gewoon vier ronden aan te houden ? Voor een laatste klassieker kan dat toch niet te veel genoemd worden. Bovendien kent het parcours geen grote moeilijkheden. Onder Someren is het minder snel dan onder Mierlo en Lierop, maar uitgesproken zwaar kan het toch niet worden genoemd. Maar voor een belangrijk aantal deelnemers aan deze klassieker was het parcours toch nog te zwaar. Want toen in de tweede ronde de eerste grote jacht begon, gaven velen „de pijp aan Maarten". In de eerste ronde hadden zich op de parallelwegen van de E3 Groenewegen, Kusters, Henk van Seggelen uit Lierop natuurlijk en van Tuyl al laten zien. Matje Gerrits stak zijn neus in de eerste ronde ook eens aan het venster, zoals dat heet. Het bleef daarna bij incidentele feiten. Leo van Schalen, ook uit Lierop, wilde niet achterblijven en begon aan een solo, waarvan hij de gevolgen niet meer zou overwinnen. Chris Pepels reed voorts na machinedefect een knappe achtervolging, die het begeerde succes had. Maar Schoofs, ook al een bekende regionaal, gaf na een ronde ontgoocheld op. De geschiedenis van deze klassieker begon in de tweede ronde op Someren-Eind. Onmiddellijk was het gehele veld gealarmeerd toen van Katwijk, Gerrits en Bravenboer na een premie sprint ontsnapten. Toen jachtte de gehele karavaan. De vluchtelingen wonnen, maar ze kregen niets voor niets. Hans Tesselaar, een der zwarte Vredestein-rijders, kwam dreigend uit het veld. De Oplose amateurs keken eens om en legden er nog een schepje op. Hans Tesselaar mocht komen, maar dan zonder een staart renners achter zich aan. Zo lang hij en het peloton te zien waren, duwden de koplopers door. Hans Tesselaar zat kilometers alleen. Toen kwam Chris Pepels uit Stein opdagen om hem steun te verlenen. Ongeveer 300 meter voor hen bevonden zich de koplopers, op 200 meter achter hen bewoog zich het peloton. Het resultaat der krachtsinspanningen was, dat nog voor Mierlo de kopgroep uit vijf man zou bestaan. Hans Tesselaar en Chris Pepels waren bij Jan van Katwijk, Matje Gerrits en Wim Bravenboer genomen. En weer waren er twee onderweg: Rentmeester en Harings. Het peloton werd aan flarden getrokken, met het uiteindelijke resultaat, dat bij Someren - Eind een hergroepering plaats vond. De situatie was daarbij zo onoverzichtelijk geworden, dat zich zonder verzet een nieuwe kopgroep kon vormen. Weer was Hans Tesselaar er bij. Het waren de vijf, die elkaar de eindzege betwistten. In Someren - Heide hadden ze 200 meter op een verslagen peloton genomen. De slag was gevallen; in de resterende 60 km zouden ze niet meer in gevaar komen. De spurt van het peloton werd gewonnen door Rene Pijnen, voor Cees van Dorst en Rini Wagtmans.

BRON: FRITS VAN GRIENSVEN

Uitslag 19667
1. Jan Serpenti, Wijk aan Zee
2. Johnny Brouwer, Rotterdam
3. Jan Spetgens, Someren
4. Sjef van De Burg, Berkel
5. Hans Tesselaar, Kalverdijk
6. Rene Pijnen, Woensdrecht
7. Cees van Dorst, Roosendaal
8. Rini Wagtmans, St. Willebrord
9. Frans Niemeijer, Hengelo
10. Mathieu Gerrits, Oploo
11. Harings, Sibbe
12. Henk Cornelisse, Amsterdam
13. Cris Hoedelmans, Deurne
14. Rentmeester, Ovezande
15. Jan Gisbers, Eindhoven
16. Kuijs, Tilburg
17. Sanders, Tilburg
18. Dekkers, Eindhoven
19. Leo van Schalen, Lierop
20. Hoek, Schiedam.

Fly High, Fall Free

Devin Supertramp

Ah, a peaceful balloon ride far above the tranquil desert - NOT. Tie a bungee to that basket and bounce your way across the sky. Make sure your life insurance is up-to-date, and then check out a whole new way to play.

Wint
1967
Placeholder image