kersenronde

Placeholder image

 

Kersenronde
MierloPlaceholder image

De Historie van de Kersenronde Mierlo

Met alle verslagen & uitslagen, en alle winnaars uit de geschiedenis van de Kersenronde Mierlo.

Placeholder image
Winnaar
of
2012

De Historie van de Kersenronde Mierlo wordt u aangeboden door,

Met medewerking van, FOTOKOOS.

KERSENRONDE VAN MIERLO.(1965.07.03)

Onstuitbaar greep Daan Holst de zege in de Tiende Kersenronde van Mierlo. Prachtige wedstrijd verguldde het tweede lustrum

Zou men in het mooie Brabantse Mierlo na alle grote en kleine moeilijkheden, welke met het organiseren van de tiende Kersenronde gepaard gingen, ooit meer vreugde hebben kunnen scheppen dan met deze wielerkoers, afgelopen zaterdag verreden? We geloven het niet! De wat korte afstand daargelaten, werd het een volkomen geslaagd wielerfeest, dat door een perfecte organisatie, goede begeleiding en gedegen afzetting tot een afgerond geheel kwam.
Het hoogtepunt van deze koers werd ongetwijfeld gevormd door de puike overwinning, welke Daan Holst behaalde.
Onstuitbaar had hij twaalf kilometer voor de streep zijn vijf andere medevluchters Wim de Wilde, Harry van Piere, Jan van Katwijk, Piet Kettenis en Piet Deenen verlaten en liet een voor hen onoverbrugbaar gat achter.
Steeds verder wentelde Daan Holst zich van hen af, daarbij gesteund door zijn ploegmakkers Wim de Wilde en Harry van Piere. Zij namen niet of heel weinig over, de teamgeest wilde voor hun equipe een complete triomf. Daardoor kon de Wilde in de laatste meters ook nog een lichte voorsprong nemen en wist Harry van Piere zich zeker door in een felle eindsprint de derde plaats te grijpen.
Het heeft de organisatoren van deze tiende Kersenronde van Mierlo niet meegezeten.
Diverse parcourswijzigingen hebben de oorspronkelijke plannen van de organiserende Wielersport Vereniging De Kersenlanders lelijk doorkruist. De provinciale bezwaren, welke geuit werden tegen het gebruik van de Geldropse weg, deed de verplichting opwerpen om te zien naar een ander traject.
De gecoordineerde samenwerking tussen de heren Steenbakkers (secretaris van genoemde wielerclub), de Kimpe (consul van Oost-Brabant) en Wijmans (adjudant der rijkspolitie standplaats Mierlo) heeft evenwel gezorgd, dat de mooie wegwedstrijd behouden bleef. Een zeer verheugend verschijnsel, dat 's avonds mede aanleiding gaf tot een gezellig en intiem „onderonsje" en waar consul De Kimpe een persoonlijk dankwoord sprak tot adjudant Wijmans.
Deze sportliefhebber zag terdege de belangrijk heid van de actieve vrijetijdsbesteding in en wilde daarom zelf gaarne meewerken, de wielerjeugd in haar sportbeoefening te helpen. Een geste. die het actieve organisatiecomite zeker zal aansporen op de ingeslagen weg voort te gaan.
DE WEDSTRIJD.
Een verslag over een grote wegwedstrijd kan bijna altijd begonnen worden met het leed, dat de renners onderweg tegenkwamen. Een wagen van de pers begint achterin, rijdt naar gelang de koers vordert steeds meer op naar voren en kan dus vele pechhebbers en gelosten noteren.
Zo ook in deze koers, want toen wedstrijdleider Jan Klip, die het vandaag meer dan prima deed en zich van de hem absoluut ten onrechte toegeschoven blaam in de Ronde van Brabant volkomen zuiverde de wedstrijd vrij gaf, liet het eerstkomende wedstrijduur vele namen noteren.
Voor de vuist weg releveren we van Doorn, die als eerste moest lossen, even later hetzelfde lot voor van Middelaar, Koens en Bejoen, Swan en een hele ris anderen, die met elkaar de groep van 170 gestartte renners tot een vijftigtal overblijvers zouden reduceren. In de eerste lus over Nuenen en Nederwetten reed Fred van Lachterop plat, brak de Arnhemmer van de Kamp zijn zadel en stond Pierre Pellenaars verbeten aan een lekke tube te trekken.
Het was allemaal maar het begin, de strijd op het voorste plan moest nog komen en zo trok men terug door Mierlo naar Lierop, waar een prachtige gotische kathedraal haar torens vief in de hoogte steekt. Tussen Someren - Eind (na ongeveer 45 kilometer) en Sterksel had de zijwind al vele groepen doen ontstaan.
Vele jonge onervaren coureurs zagen daar de kelk des lijdens overlopen en ook de Engelsen Cracknel, Garland, Clark en Nice leerden wat het betekent, in een Nederlandse wegkoers over de lange adem aan de slag te gaan.
Een voor een werden zij uit de wielen gereden en bijna had een omvangrijke groep, onder wie Wiegmans (brak later zijn voorvork), van Lith, Piet Deenen, van Geffen, Kronenburg, Karel Leijten, Henny Peels, Piet Kettenis, Jan Hesse (de sterke Arnhemmer), van Son en Bakker, hetzelfde lot ondergaan.
Ook zij lagen los, maar vlak voor het afschuwelijke zandpad van Sterksel konden zij weer aansluiten.
Jantje Harings uit Scheulder beleefde dat echter niet; een lekke band velde de olijke Limburger, die tot dan zo lustig had meegedraafd. RIVALITEIT Voorop, in het allereerste gelid, reden vier uitlopers. Zij, Pietje Kettenis, Nol Kloosterman, Harry van Piere en Rinus Wagtmans hadden een dikke driehonderd meter veroverd, maar toen Lierop weer werd aangedaan was de uitstap al weer verleden tijd.
De strijd bleef sprankelend, jonge krachten probeerden de rivaliteit tussen Evert Dolman en Ad van Kemenade (Zilveren Stuur!) uit te buiten.
De kleine Rinus Wagtmans, immer een onrustzaaier, toog weer op pad. In een strakke lijn haalde Andre van Middelkoop hem terug. Zo kon de eerste tour over 74 kilometer in Mierlo besloten worden; alles nog compleet bij elkaar, zij het dat Rinus Wagtmans lek reed en daardoor opgaf en dat achterin nogal wat ravage was gesticht. De tweede lus over Nuenen gaf nog niet de juiste gelegenheid om te ontsnappen, maar toen, even voor Lierop, doken Piet Kettenis, Wim de Wilde, Piet Deenen en Jan van Katwijk de ruimte in. Zij gingen hard door en waren plots op afstand.
Toen vonden Daan Holst en Harry van Piere het genoeg. Voortreffelijk samenwerkend kwamen zij erbij en daarmede werd het gordijn dichtgeschoven. Er zou niemand meer bijkomen!
De jacht deed het peloton echter weer manschappen verliezen. De sprekend op Anquetil gelijkende Cor Vriens uit Helmond en zijn stadgenoot de Boer moesten eraf, maar werden later door de lekrijdende Nol Kloosterman netjes teruggebracht.
Geen van tweeen hadden zij de macht om over te nemen, maar dat deerde de furieus koersende Nol Kloosterman in het geheel niet. Hij wilde er evenals Jantje Boode uit Nijverdal, die na hetzelfde euvel ook zo meesterlijk was teruggekomen, bij zijn als de grote jacht op de koplopers werd geopend. |
Evert Dolman knalde het eerst vooruit, maar de samengebundelde krachten van het Eindhovense duo Ad van Kemenade - Jan Gisbers pareerden de opzet.
Alles kwam volkomen in het teken der rivaliteit te staan, waarbij nog kon worden opgeteld de som der onwetendheid.
In het peloton dacht men dat er nog een derde omloop over Nuenen en Nederwetten zou volgen, in de kopgroep wist men maar al te best hoe ver het nog was.
Men had de troefkaarten al eens geschud. Pietje Kettenis, vurig tot en met, tastte zijn belagers een paar maal flink af, kreeg de felle Daan Holst aan het wiel en zag hoe Wim de Wilde met Daan Holst doorging.
In prachtige soepele tred haakte de Hagenaar weer aan, toen sprong Piet Deenen, maar weer maakte Daan Holst het ongedaan. Een gevecht op leven en dood was hiermedeontbrandt; keer op keer ging men „aan" in de hoop aan de snelle greep van sprinter Harry van Piere te ontkomen.
Nu ging Daan Holst weg, kreeg honderd meter, reed ,alles" en .... bleef weg.
Hij had het juiste moment gekozen en met zestien seconden voorsprong op zijn ploegmakkers Wim de Wilde en Harry van Piere behaalde de jonge, sterke wegrenner zijn eerste grote zege.
Na de mooie woorden, welke Sportcommissielid Jef van de Vijver aan het adres van de wedstrijdorganisatie richtte en waarbij deze ook de overwinning van Holst betrok, kon de oudsportman Toon van den Bogaerd zijn speciaal ter beschikking gestelde Toboga-beker aan de winnaar overhandigen.
Het was het slot van een ietwat korte koers, maar die toch het tweede lustrum van de Kersenronde van Mierlo prachtig verguldde.

 BRON: JAN BALDER

Uitslag 1965
1. Daan Holst, Amsterdam
2. Wim de Wilde, Wilnis
3. Harry van Piere, Uithoorn
4. Jan van Katwijk, Oploo
5. Piet Kettenis, Den Haag
6. Piet Deenen, Vlijmen
7. Louis Motke, Roermond
8. Jo van Seggelen, Budel-Schoot
9. H. Hesen, Geleen
10. Henri van Rooy, Zeelst
11. Evert Dolman, Rotterdam
12. Ad van Kemenade, Eindhoven
13. Jan Fransen, Halfweg
14. Piet Braspennincx, Rijsbergen
15. Jan Gisbers, Eindhoven
16. Willy Geraeds, Thorn
17, B. Franssen, Ubachsberg
18. J. Stolk, Veldhoven
19. F. van Geffen, Zeelst
20. Jan van der Horst, Haarlem
21. P. Barendregt, Alblasserdam
22. Peter van den Donk, Rosmalen
23. Toon Gruyters, Stiphout
24. J. van Geel, Breda
25. K. Kipping, Upminster-Engeland

Fly High, Fall Free

Devin Supertramp

Ah, a peaceful balloon ride far above the tranquil desert - NOT. Tie a bungee to that basket and bounce your way across the sky. Make sure your life insurance is up-to-date, and then check out a whole new way to play.

Wint
1965
Placeholder image