kersenronde

Placeholder image

 

Kersenronde
MierloPlaceholder image

De Historie van de Kersenronde Mierlo

Met alle verslagen & uitslagen, en alle winnaars uit de geschiedenis van de Kersenronde Mierlo.

Placeholder image
Winnaar
of
2012

De Historie van de Kersenronde Mierlo wordt u aangeboden door,

Met medewerking van, FOTOKOOS.

KERSENRONDE (5 juli).1958

3e RONDE VAN HET KERSENOOGSTFEEST WON Lambert van de Ven. Snelle ronde, die drie keer door een tempoloper werd gewonnen

De wieleractiviteit in Vlijmen heeft Zaterdag de derde winnaar van de Ronde van het Kersenoogstfeest opgeleverd.
De forse, twintigjarige Lambert van de Ven behoorde voor de start al tot de favorieten van de ronde, die rond het Kersenland van Mierlo wordt verreden.
En hij werd met bijna een halve minuut voorsprong winnaar van deze “stad naar stad" over 152 kilometer.
Na Jan Buis en Piet Damen dus weer een tempoloper. En geen sprinter, ofschoon het parcours uiterst snel is.
Een struise jongeman, die desnoods durft te beulen.
Een goede winnaar, omdat hij van het begin of het initiatief zelf ter hand durfde nemen.
De Ronde van het Kersenoogstfeest, die dit jaar voor de derde keer door de Mierlose Kersenlanders georganiseerd werd, is wel geen klassieker maar vertoont alle kentekenen ervan. Hij wordt namelijk op het oude parcours van de Helmond-Bekerrit verreden, waaraan de familie van de Wiel uit Rotterdam zoveel prettige herinneringen bewaart.
En Toon van den Bogaard, nu als Toboga, verleent er weer zijn medewerking aan.
Veld en karavaan waren goed verzorgd. De burgemeester van Mierlo loste om half drie het startschot voor de eerste „tour" van Mierlo over het Hout naar Helmond - Someren - Heeze - Geldrop en weer terug naar Mierlo. Een afstand van 38 kilometer, welke viermaal moest worden afgelegd.
In het veld van meer dan honderd deelnemers bevonden zich vele regionalen van Brabantse en Limburgse kant, maar bovendien een flink aantal Rotterdammers en Amsterdammers, benevens van Ab Egmond en Coen Niesten, die een knappe wedstrijd zouden rijden. De slag viel echter zo onverwachts, dat Alleen de agressiefsten mee konden komen.
De “Hollanders", niet bekend met het gebruikelijke verloop van deze wedstrijd, misten nagenoeg zonder onderscheid de bus.
Ab van Egmond en Coen Niesten konden de blaam slechts na een harde jacht van dertig kilometer uitwissen.
De streekrenners van 't Hout en van Helmond zetten zich meteen na de start aan de kop van het peloton om zich in deze positie den volke te vertonen.
Na Helmond op weg naar Someren moest zich dus Martin Verwijlen in het koor mengen.
Tengevolge van die begrijpelijke ijdelheid bleef het tempo uitermate hoog, zo hoog dat er slachtoffers moesten vallen.
Eerst waren het Jos van Vleuten, van Gestel en van Eijck geweest, die de kop in stukken trokken. Groenendijk en van Hout schenen speciaal uit St. Michiels Gestel te zijn gekomen om het aangegeven tempo samen met Peeters en Deloy tot Heeze te onderhouden. Toen werden ze afgelost door Theo Rutten, Willemsen en Wim Dieperink.
Het felle trekken aan de kop veroorzaakte lichte afscheidingen in het peloton. Terug in Mierlo zat evenwel alles weer bij elkaar.
Met lichte voorsprong passeerde Matje Sonnemans het Hout. En weer kwam hem de Helmonder van Eijck aflossen.
Het showrijden voor de tribune sleepte toen gevolgen mee.
Aan de Keersluis ontsnapten Maarten Breure en Piet van As, die zonder moeite gevolgd konden worden door Bert Boom, Bruckers, Lambert van de Ven, Corstjens, Fons Steuten, Wayboer, Wim Dieperink, Huub Zilverberg, Pardoel, Harrie Schoenmakers, Visser en Martin Verwijlen.
De rest van het peloton scheen last van een „beest" te hebben.
Ab van Egmond, Coen Niesten, Jan Willemsen, van den Boogaard hadden zich rustig in de trein gezet, maar voelden zich geenszins op hun gemak toen de grote kopgroep zich steeds verder verwijderde. Vijftig kilometer na de start was de slag al gevallen.
De kopgroep bestond bijna uitsluitend uit Beneden Moerdijkers, die de gasten van boven de rivieren toch te slim af waren. Alleen de Rotterdammer Maarten Breure was op zijn qui vive geweest. En de Oosterlingen Bert Boom en Wim Dieperink, die ook de weg naar het Zuiden blijken gevonden te hebben, hadden zich evenmin laten verrassen.
Op de lange weg door de bossen van Someren naar Heeze trachtte van den Boogaard zijn fout nog te herstellen, doch hij bood een springplank aan Ab van Egmond, Coen Niesten, Jan Willemsen en Leen van der Meulen.
In hoog tempo begon dit vijftal het gat te dichten, dat al anderhalve minuut groot was.
Leen van der Meulen viel het eerst weg, daarna volgde de initiatiefnemer Van den Boogaard, die gezelschap kreeg van Bruckers, terugkerend uit de kopgroep.
Met drie man naderde men de koplopers. Toch zou het 20 kilometer duren voor men de laatste paar honderd meter overbrugd had.
De Hagenaar Ab van Egmond en Coen Niesten moesten het hier zonder de hulp van Willemsen stellen, die blij was in de wielen te kunnen blijven.
Pas na dertig kilometer jagen, toen de karavaan voor de derde keer Sluis XI passeerde, voegden zich de jagers bij de koplopers. Vanaf dit moment tot 20 kilometer voor de finish heerste er practisch wapenstilstand.
Voor het peloton behoefde de kopgroep zich niet meer beducht te maken: het was in vele jammerlijk verslagen groepen uit elkaar gevallen.
Wel had Lambert van de Ven even naar de krachtsverhoudingen getast, waarop Ab van Egmond heftig reageerde.
Het zag er naar uit, dat de Hagenaar de gehele troep onder controle wilde houden.
Toen men voor de laatste keer door Someren kwam, trok Martin Verwijlen opnieuw zijn demarrage, zodat zijn langs de weg geschaarde supporters hem hevig aanmoedigden.
Bert Boom demarreerde daarna, waarop Coen Niesten uit zijn schulp kroop.
De rollen schenen goed verdeeld te zijn. Te goed.
De kopgroep voelde zich onbehaaglijk. In de straten van Geldrop liet men Bert Boom wegjumpen.
Uit een schermutseling tussen Alfons Steuten, Lambert van de Ven en Ab van Egmond kwam de Vlijmenaar als overwinnaar te voorschijn.
Op de brede betonbaan naar Mierlo ondernam hij een solo, nadat Bert Boom gecapituleerd had.
Coen Niesten en Ab van Egmond vergisten zich in zijn uithoudingsvermogen.
Het peloton hield de vluchteling nog in zijn greep tot anderhalve kilometer voor de finish.
Toen Ab van Egmond en Coen Niesten bleven weigeren de sprong te maken zette zich de kopgroep recht om toebereidselen voor de eindspurt te maken. De geestdriftige Lambert van de Ven kwam met 27 seconden voorsprong als winnaar over de finish.
De spurt van de kopgroep won Piet van As voor Ab van Egmond en Coen Niesten.
In de eindspurt deed zich nog een valpartij voor, die geen ernstige gevolgen had.

Amsterdam.
BRON:F. VAN GRIENSVEN.

Uitslag 1958
1. Lambert van de Ven, Vlijmen
2. Piet van As, Roosendaal
3. Ab van Egmond, Den Haag
4. Coen Niesten, Beverwijk
5. Maarten Breure, Rotterdam
6. Martin Verwijlen, Someren
7. Alfons Steuten, Weert
8 .Huub Zilverberg, Goirle
9. Coen Visser, Eindhoven
10. Bert Boom, Markelo
11. Corstjens, Budel
12. Wim Dieperink, Barchem
13. Pardoel, Hedel
14. Harrie Schoenmakers, Eindhoven
15. Wayboer, Helmond
16. Jan Willemsen, Nuth
17. Janssen, Siebengewald
18. Cor van Engeland, Schijndel
19. Jan van Pelt, Eindhoven
20. Thijs Roks, Bosschenhoofd

Fly High, Fall Free

Devin Supertramp

Ah, a peaceful balloon ride far above the tranquil desert - NOT. Tie a bungee to that basket and bounce your way across the sky. Make sure your life insurance is up-to-date, and then check out a whole new way to play.

Wint
1958
Placeholder image